SONET และ SDH: บทเรียนฉบับสมบูรณ์

เรียนรู้พื้นฐาน SONET และ SDH เพื่อทำความเข้าใจการส่งข้อมูลความเร็วสูงผ่านเครือข่ายใยแก้วนำแสง

SONET และ SDH: บทเรียนฉบับสมบูรณ์

คู่มือนี้ให้ภาพรวมของ SDH/SONET ครอบคลุมพื้นฐาน การจัดเฟรม HDLC คำศัพท์ อัตรา และเฟรม SONET STS-1 SDH SONET (Synchronous Optical Network) และ SDH (Synchronous Digital Hierarchy) มีจุดประสงค์เดียวกันคือ การสื่อสารผ่านลิงก์ใยแก้วนำแสง ทั้งสองเป็นมาตรฐานระดับกายภาพที่ออกแบบมาเพื่อให้มั่นใจได้ว่าการส่งข้อมูลระหว่างต้นทางและปลายทางผ่านสายเคเบิลใยแก้วนำแสงมีความน่าเชื่อถือ ANSI พัฒนา SONET ในขณะที่ ITU พัฒนา SDH

SONET/SDH มีวัตถุประสงค์ด้านการสื่อสารดังต่อไปนี้:

  • การติดตั้งสายส่งสัญญาณ T หรือ E หลายสายระหว่างศูนย์สวิตช์เพื่อรองรับจำนวนสายสื่อสารที่เพิ่มขึ้น
  • การจัดเฟรมข้อมูล ทำได้โดยใช้รูปแบบเฟรม HDLC
  • การจัดการการถ่ายโอนข้อมูลระหว่างโหนดใยแก้วนำแสง
  • การมัลติเพล็กซ์และการดีมัลติเพล็กซ์
  • ตรวจสอบข้อผิดพลาด
  • การรับมือกับการเปลี่ยนแปลงอัตราความเร็วสัญญาณนาฬิกา
  • การทำแผนที่การรับส่งข้อมูลเสียงและข้อมูลแบบเพลซิโอโครนัส
  • การส่งสัญญาณเพื่อสลับการทำงานโดยอัตโนมัติเมื่อสายเคเบิลใยแก้วนำแสงหรือโหนดออปติคอลเกิดความล้มเหลว

ศัพท์เฉพาะของ SDH/SONET

ดังแสดงในรูปที่ 1 การเชื่อมต่อแบบ end-to-end ระหว่างเครือข่าย SDH/SONET เรียกว่า “เส้นทาง” การเชื่อมต่อระหว่างโหนด ADM (Add/Drop Multiplexer) หลักเรียกว่า “สาย” และ “ส่วน” คือการเชื่อมต่อระหว่าง ADM กับตัวสร้างสัญญาณใหม่ หรือระหว่างตัวสร้างสัญญาณใหม่ด้วยกัน

จากคำจำกัดความเหล่านี้ ตัวย่อต่อไปนี้จึงมักใช้ใน SDH:

  • PTE - อุปกรณ์สิ้นสุดเส้นทาง
  • LTE - อุปกรณ์ต่อสายสัญญาณ
  • STE - อุปกรณ์สิ้นสุดส่วน
  • ADM - Add/Drop Multiplexer

เฟรม HDLC

รูปแบบเฟรม HDLC ที่ใช้ในเครือข่าย SDH/SONET

การสื่อสารทั้งหมดผ่านลิงก์ใยแก้วนำแสง SONET/SDH ใช้รูปแบบเฟรม HDLC ดังแสดงในรูป เฟรม HDLC ประกอบด้วยแฟล็กที่ต้นและท้าย ฟิลด์ที่อยู่ ฟิลด์ควบคุม ฟิลด์ข้อมูล และ CRC

อักขระ0x7Eนี้ทำหน้าที่เป็นธง หรือเรียกว่าอักขระกำหนดกรอบ ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งในการระบุจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของเฟรม เนื่องจากเฟรม HDLC มีความยาวแปรผันได้เนื่องจากฟิลด์ข้อมูล

CRC (Cyclic Redundancy Check) ใช้สำหรับการตรวจจับข้อผิดพลาด ฟิลด์นี้โดยทั่วไปจะมีขนาด 2 หรือ 4 ไบต์ (อ็อกเท็ต)

  • ที่อยู่:กำหนดโหมดการส่งข้อมูล ไม่ว่าจะเป็นแบบส่งทางเดียว (unicast 0x0F) หรือแบบส่งหลายทาง (multicast 0x8F)
  • ส่วนควบคุม:กำหนดประเภทการส่งเฟรม: เฟรมข้อมูล (I), เฟรมควบคุม (S) หรือเฟรมที่ไม่มีหมายเลข (U)

บทความที่เกี่ยวข้อง

SONET และ SDH: บทเรียนฉบับสมบูรณ์

เรียนรู้พื้นฐาน SONET และ SDH เพื่อทำความเข้าใจการส่งข้อมูลความเร็วสูงผ่านเครือข่ายใยแก้วนำแสง

นักเขียนบทความ
by 
นักเขียนบทความ
SONET และ SDH: บทเรียนฉบับสมบูรณ์

SONET และ SDH: บทเรียนฉบับสมบูรณ์

เรียนรู้พื้นฐาน SONET และ SDH เพื่อทำความเข้าใจการส่งข้อมูลความเร็วสูงผ่านเครือข่ายใยแก้วนำแสง

คู่มือนี้ให้ภาพรวมของ SDH/SONET ครอบคลุมพื้นฐาน การจัดเฟรม HDLC คำศัพท์ อัตรา และเฟรม SONET STS-1 SDH SONET (Synchronous Optical Network) และ SDH (Synchronous Digital Hierarchy) มีจุดประสงค์เดียวกันคือ การสื่อสารผ่านลิงก์ใยแก้วนำแสง ทั้งสองเป็นมาตรฐานระดับกายภาพที่ออกแบบมาเพื่อให้มั่นใจได้ว่าการส่งข้อมูลระหว่างต้นทางและปลายทางผ่านสายเคเบิลใยแก้วนำแสงมีความน่าเชื่อถือ ANSI พัฒนา SONET ในขณะที่ ITU พัฒนา SDH

SONET/SDH มีวัตถุประสงค์ด้านการสื่อสารดังต่อไปนี้:

  • การติดตั้งสายส่งสัญญาณ T หรือ E หลายสายระหว่างศูนย์สวิตช์เพื่อรองรับจำนวนสายสื่อสารที่เพิ่มขึ้น
  • การจัดเฟรมข้อมูล ทำได้โดยใช้รูปแบบเฟรม HDLC
  • การจัดการการถ่ายโอนข้อมูลระหว่างโหนดใยแก้วนำแสง
  • การมัลติเพล็กซ์และการดีมัลติเพล็กซ์
  • ตรวจสอบข้อผิดพลาด
  • การรับมือกับการเปลี่ยนแปลงอัตราความเร็วสัญญาณนาฬิกา
  • การทำแผนที่การรับส่งข้อมูลเสียงและข้อมูลแบบเพลซิโอโครนัส
  • การส่งสัญญาณเพื่อสลับการทำงานโดยอัตโนมัติเมื่อสายเคเบิลใยแก้วนำแสงหรือโหนดออปติคอลเกิดความล้มเหลว

ศัพท์เฉพาะของ SDH/SONET

ดังแสดงในรูปที่ 1 การเชื่อมต่อแบบ end-to-end ระหว่างเครือข่าย SDH/SONET เรียกว่า “เส้นทาง” การเชื่อมต่อระหว่างโหนด ADM (Add/Drop Multiplexer) หลักเรียกว่า “สาย” และ “ส่วน” คือการเชื่อมต่อระหว่าง ADM กับตัวสร้างสัญญาณใหม่ หรือระหว่างตัวสร้างสัญญาณใหม่ด้วยกัน

จากคำจำกัดความเหล่านี้ ตัวย่อต่อไปนี้จึงมักใช้ใน SDH:

  • PTE - อุปกรณ์สิ้นสุดเส้นทาง
  • LTE - อุปกรณ์ต่อสายสัญญาณ
  • STE - อุปกรณ์สิ้นสุดส่วน
  • ADM - Add/Drop Multiplexer

เฟรม HDLC

รูปแบบเฟรม HDLC ที่ใช้ในเครือข่าย SDH/SONET

การสื่อสารทั้งหมดผ่านลิงก์ใยแก้วนำแสง SONET/SDH ใช้รูปแบบเฟรม HDLC ดังแสดงในรูป เฟรม HDLC ประกอบด้วยแฟล็กที่ต้นและท้าย ฟิลด์ที่อยู่ ฟิลด์ควบคุม ฟิลด์ข้อมูล และ CRC

อักขระ0x7Eนี้ทำหน้าที่เป็นธง หรือเรียกว่าอักขระกำหนดกรอบ ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งในการระบุจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของเฟรม เนื่องจากเฟรม HDLC มีความยาวแปรผันได้เนื่องจากฟิลด์ข้อมูล

CRC (Cyclic Redundancy Check) ใช้สำหรับการตรวจจับข้อผิดพลาด ฟิลด์นี้โดยทั่วไปจะมีขนาด 2 หรือ 4 ไบต์ (อ็อกเท็ต)

  • ที่อยู่:กำหนดโหมดการส่งข้อมูล ไม่ว่าจะเป็นแบบส่งทางเดียว (unicast 0x0F) หรือแบบส่งหลายทาง (multicast 0x8F)
  • ส่วนควบคุม:กำหนดประเภทการส่งเฟรม: เฟรมข้อมูล (I), เฟรมควบคุม (S) หรือเฟรมที่ไม่มีหมายเลข (U)

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Suspendisse varius enim in eros elementum tristique. Duis cursus, mi quis viverra ornare, eros dolor interdum nulla, ut commodo diam libero vitae erat. Aenean faucibus nibh et justo cursus id rutrum lorem imperdiet. Nunc ut sem vitae risus tristique posuere.

SONET และ SDH: บทเรียนฉบับสมบูรณ์

SONET และ SDH: บทเรียนฉบับสมบูรณ์

เรียนรู้พื้นฐาน SONET และ SDH เพื่อทำความเข้าใจการส่งข้อมูลความเร็วสูงผ่านเครือข่ายใยแก้วนำแสง

Lorem ipsum dolor amet consectetur adipiscing elit tortor massa arcu non.

คู่มือนี้ให้ภาพรวมของ SDH/SONET ครอบคลุมพื้นฐาน การจัดเฟรม HDLC คำศัพท์ อัตรา และเฟรม SONET STS-1 SDH SONET (Synchronous Optical Network) และ SDH (Synchronous Digital Hierarchy) มีจุดประสงค์เดียวกันคือ การสื่อสารผ่านลิงก์ใยแก้วนำแสง ทั้งสองเป็นมาตรฐานระดับกายภาพที่ออกแบบมาเพื่อให้มั่นใจได้ว่าการส่งข้อมูลระหว่างต้นทางและปลายทางผ่านสายเคเบิลใยแก้วนำแสงมีความน่าเชื่อถือ ANSI พัฒนา SONET ในขณะที่ ITU พัฒนา SDH

SONET/SDH มีวัตถุประสงค์ด้านการสื่อสารดังต่อไปนี้:

  • การติดตั้งสายส่งสัญญาณ T หรือ E หลายสายระหว่างศูนย์สวิตช์เพื่อรองรับจำนวนสายสื่อสารที่เพิ่มขึ้น
  • การจัดเฟรมข้อมูล ทำได้โดยใช้รูปแบบเฟรม HDLC
  • การจัดการการถ่ายโอนข้อมูลระหว่างโหนดใยแก้วนำแสง
  • การมัลติเพล็กซ์และการดีมัลติเพล็กซ์
  • ตรวจสอบข้อผิดพลาด
  • การรับมือกับการเปลี่ยนแปลงอัตราความเร็วสัญญาณนาฬิกา
  • การทำแผนที่การรับส่งข้อมูลเสียงและข้อมูลแบบเพลซิโอโครนัส
  • การส่งสัญญาณเพื่อสลับการทำงานโดยอัตโนมัติเมื่อสายเคเบิลใยแก้วนำแสงหรือโหนดออปติคอลเกิดความล้มเหลว

ศัพท์เฉพาะของ SDH/SONET

ดังแสดงในรูปที่ 1 การเชื่อมต่อแบบ end-to-end ระหว่างเครือข่าย SDH/SONET เรียกว่า “เส้นทาง” การเชื่อมต่อระหว่างโหนด ADM (Add/Drop Multiplexer) หลักเรียกว่า “สาย” และ “ส่วน” คือการเชื่อมต่อระหว่าง ADM กับตัวสร้างสัญญาณใหม่ หรือระหว่างตัวสร้างสัญญาณใหม่ด้วยกัน

จากคำจำกัดความเหล่านี้ ตัวย่อต่อไปนี้จึงมักใช้ใน SDH:

  • PTE - อุปกรณ์สิ้นสุดเส้นทาง
  • LTE - อุปกรณ์ต่อสายสัญญาณ
  • STE - อุปกรณ์สิ้นสุดส่วน
  • ADM - Add/Drop Multiplexer

เฟรม HDLC

รูปแบบเฟรม HDLC ที่ใช้ในเครือข่าย SDH/SONET

การสื่อสารทั้งหมดผ่านลิงก์ใยแก้วนำแสง SONET/SDH ใช้รูปแบบเฟรม HDLC ดังแสดงในรูป เฟรม HDLC ประกอบด้วยแฟล็กที่ต้นและท้าย ฟิลด์ที่อยู่ ฟิลด์ควบคุม ฟิลด์ข้อมูล และ CRC

อักขระ0x7Eนี้ทำหน้าที่เป็นธง หรือเรียกว่าอักขระกำหนดกรอบ ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งในการระบุจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของเฟรม เนื่องจากเฟรม HDLC มีความยาวแปรผันได้เนื่องจากฟิลด์ข้อมูล

CRC (Cyclic Redundancy Check) ใช้สำหรับการตรวจจับข้อผิดพลาด ฟิลด์นี้โดยทั่วไปจะมีขนาด 2 หรือ 4 ไบต์ (อ็อกเท็ต)

  • ที่อยู่:กำหนดโหมดการส่งข้อมูล ไม่ว่าจะเป็นแบบส่งทางเดียว (unicast 0x0F) หรือแบบส่งหลายทาง (multicast 0x8F)
  • ส่วนควบคุม:กำหนดประเภทการส่งเฟรม: เฟรมข้อมูล (I), เฟรมควบคุม (S) หรือเฟรมที่ไม่มีหมายเลข (U)

Related articles